เศรษฐกิจการผลิตข้าวของชาวนาในอำเภอเมือง จังหวัดสตูล

Abstract

การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา (1) ลักษณะสังคมและเศรษฐกิจ (2) การจัดการการ ผลิตข้าว (3) วิเคราะห์ประสิทธิภาพทางเศรษฐกิจของการใช้ปุ๋ยเคมีในการผลิตข้าว (4) สภาพปัญหา และอุปสรรคในการผลิตข้าวของชาวนาในอําเภอเมือง จังหวัดสตูล ใช้ข้อมูลทุติยภูมิและข้อมูลปฐม ภูมิ ซึ่งข้อมูลปฐมภูมิได้จากการสัมภาษณ์ชาวนา จํานวน 120 ราย ใช้แบบสอบถามเชิงโครงสร้าง เป็นเครื่องมือในการเก็บรวบรวมข้อมูล และวิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติเชิงพรรณนา และใช้สมการ ตอบดักกลาสในการประมาณการฟังก์ชันการผลิต เพื่อวิเคราะห์ประสิทธิภาพทางเศรษฐกิจในการใช้ปุ๋ยเคมีในการผลิตข้าว ผลการศีกษาสรุปได้ว่า ชาวนาส่วนใหญ่เป็นเพศหญิง มีอายุอยู่ในช่วง 51-60 ปี จบ การศึกษาในระดับประถมศึกษาปีที่ 4-6 ทั้งหมดนับถือศาสนาอิสลาม ส่วนใหญ่มีสถานภาพสมรส มีจํานวนสมาชิกในครัวเรือนเฉลี่ย 4.95 คน โดยสมาชิกส่วนใหญ่มีอายุอยู่ในช่วง 15-65 ปี เป็น สมาชิกที่ช่วยทํานาเฉลี่ย 2.38 คน ชาวนาส่วนใหญ่ประกอบอาชีพทําสวนยางพาราเป็นอาชีพหลัก ส่วนอาชีพทํานาเป็นเพียงอาชีพเสริมเท่านั้นมีรายได้ของครัวเรือนเฉลี่ย 123,308 บาทต่อปี โดยมีรายได้จากการทํานา 14,314 บาทต่อปี ร้อยละ 42.5 ของชาวนามีหนี้สิน โดยมีหนี้สินเฉลี่ย 111,490 บาทต่อครัวเรียน ชาวนาทุกรายปลูกข้าวพันธุ์พื้นเมืองที่มีชื่อว่า อัลฮัม มีวิธีการปลูกแบบปักดํา ชาวนามี พื้นที่ถือครองเฉลี่ย 11.38 ไร่ต่อครัวเรือน โดยมีพื้นที่นาเฉลี่ย 5.68 ไร่ต่อครัวเรือน ใช้เมล็ดพันธุ์ข้าว ในอัตราเฉลี่ย 11.10 กิโลกรัมต่อไร่ มีการควบคุมระดับน้ําในนาให้เหมาะสมต่อช่วงการเจริญเติบโต หากพบการรบกวนของศัตรูข้าวและวัชพืชจะใช้สารเคมีกําจัด ชาวนาส่วนใหญ่ใช้ปุ๋ยเคมีเพียงอย่าง เดียวและใส่ปุ๋ยเคมีในนาข้าวจํานวน 2 ครั้งต่อฤดูกาลผลิต โดยใส่ในอัตราเฉลี่ย 41.3 กิโลกรัมต่อไร่ สูตรและปริมาณปุ๋ยเคมี ชาวนาเลือกใช้มีความหลากหลายแตกต่างกัน การทํานาในพื้นที่ศึกษา ให้ผลผลิตรวม 1,691.9 กิโลกรัมต่อครัวเรือน โดยมีผลผลิตเฉลี่ย 360.5 กิโลกรัมต่อไร่ ซึ่งผลผลิต ส่วนใหญ่ ร้อยละ 53.9 จะถูกเก็บไว้บริโภคภายในครัวเรือนเพียงร้อยละ 28.9 นําไปจําหน่าย (4)การวิเคราะห์ประสิทธิภาพทางเศรษฐกิจของการใช้ปุ๋ยเคมีในนาข้าว ซึ่งพิจารณาถึงระดับ การใช้ปุ๋ยเคมีในนาข้าวให้มีประสิทธิภาพทางเศรษฐกิจสูงสุดหรือได้กําไรสูงสุด พบว่า ชาวนาใช้ ปุ๋ยเคมีในปริมาณที่น้อยเกินไป ดังนั้นควรเพิ่มปริมาณปุ๋ยเคมีที่ใส่ในนาข้าว เพื่อเพิ่มปริมาณผลผลิต และเพิ่มกําไรจากการผลิตสภาพปัญหาและอุปสรรคในการทํานาพบว่า ด้านการผลิตส่วนใหญ่มีปัญหาปริมาณน้ําไม่เพียงพอต่อการทํานา ปัญหาด้านต้นทุนการผลิตชาวนาส่วนใหญ่มีปัญหาต้นทุนการผลิตข้าว 2 เรื่อง คือ ค่าจ้างแรงงานสูง และราคาปุ๋ยเคมีสูง สําหรับปัญหาด้านเงินลงทุนชาวนาส่วนใหญ่ไม่มี ปัญหาด้านนี้ และในส่วนของปัญหาการจําหน่ายผลผลิต ชาวนาส่วนใหญ่ประสบปัญหาด้านราคาผลผลิตตกต่ํา นอกจากปัญหาต่าง ๆ ที่กล่าวมาข้างต้นแล้วนั้น ชาวนาบางส่วนยังมีปัญหาด้านอื่น ๆ อาทิ ปัญหาด้านภัยธรรมชาติที่ส่งผลกระทบต่อผลผลิตข้าว ได้แก่ ฝนทิ้งช่วง ภัยแล้งและน้ําท่วมThe study aimed to investigate (1) the social and economic features, the rice production management, (3) the analysis on the economic efficiency of chemical fertilizer application towards rice production, and (4) problems and threats on the farmers' rice production in Muang District, Satun Province. The secondary and primary data were compiled. The primary data was collected from 120 rice farmers via personal interviews through structured questionnaires. The data analysis was implemented by the descriptive statistics; in addition, Cobb-Douglas production function was applied to estimate the production function and then to analyze the economic efficiency on chemical fertilizer application towards rice production. The study was concluded that most farmers are female, 51-60 years old, primary 4-6 level educated, Muslims, and mostly married. The average household members are 4.95 people. The household members are mostly 15-65 years old, and 2.38 members assist in rice farming. The majorities are rubber farmers as their main career; in addition, rice farming becomes supplementary career. Total household income is 123,308 baht a year on average. The income deriving from rice farming is 14,314 baht a year. The farmers, 42.5%, are in debt, and the average debt amount is 111,490 baht each household. All farmers grow local varieties named "Al Ham” via transplanting. The farmers hold the average land tenure for 11.38 rais each household. The average farm area is 5.68 rais each household. The average rate of rice seed is 11.10 kilograms each rai. The water supply is appropriately controlled in accordance with the growth period. The farmers mostly apply only chemical fertilizers twice each production season at 41.3 kilograms each rai. The formula and fertilizer quantity applied by the farmers are different. Rice farming in the study area generates total yield of 1,691.9 kilograms each household. The average outputs are 360.5 kilograms a rai. Most of the outputs, 53.9%, are reserved for household consumption, and only 28.9% of them are distributed. The analysis of economic efficiency on chemical fertilizer application towards rice farming, concerning the application level of chemical fertilizers in rice fields to generate maximum economic efficiency or profits, revealed as follows. The farmers apply inadequate quantity of chemical fertilizers; therefore, the quantity of chemical fertilizers applied into rice fields should be increased to increase yield and profits. Problems and threats on rice farming are raised as details. The farmers encounter the production difficulty as inadequate water supply into rice fields. The production costs are classified into 2 categories, which are high labor cost and high cost of fertilizers. Most of the farmers do not face the capital problem. However, the majorities encounter lower price of paddy. Besides, some of the farmers raised other problems, which are listed as natural disaster impact on rice outputs; rain discontinuance, drought, and flood.