การเปรียบเทียบผลทางคลินิกของการนวดไทยแบบราชสำนักและการนวดแบบสวีดิชในผู้ที่มีภาวะความดันโลหิตสูง

Abstract

This study aims to evaluate the clinical impact of Court-type traditional massage compared with Swedish massage on hypertension management. The research tools include: (1) experimental tools; Court-Type traditional massage and Swedish massage, and (2) data collection tools; questionnaires on general information and medical history, records of blood pressure and pulse rate, health behavior assessments based on the 3A 2S model, stress assessments (ST-5), and pain assessments using the numerical rating scale (NRS). Data analysis was performed using descriptive statistics, a two-way repeated measures ANOVA, an independent-samples t-test or Mann-Whitney U test for between-group comparisons and a paired-samples t-test or Wilcoxon signed-rank test for within-group comparisons. Simple random sampling was employed to select 64 participants for a randomized controlled trial, which was subsequently divided into two groups of 32 participants each. Each group received either Court-Type traditional massage or Swedish massage for 30 minutes once a week for four consecutive weeks. Blood pressure and pulse rate were measured before the massage at week 0 (Day 0) as baseline data and compared to measurements taken before the massage in week 1 (Day 7), 2 (Day 14), and 3 (Day 21). Follow-up measurements without massage were taken in week 4 (Day 28), 5 (Day 35), 6 (Day 42), and 7 (Day 49). Health behavior assessments based on the 3A 2S model, stress assessments (ST-5), and pain assessments using NRS were conducted at week 0 (Day 0), 3 (Day 21), and 7 (Day 49). The study found that both Court-Type traditional massage and Swedish massage significantly reduced systolic and diastolic blood pressure, pulse rate, stress, and pain with no significant differences between the two methods after four consecutive massage sessions from week 0-3 and after three weeks without massage from week 4-6. This contrasts with the pilot study findings, where Swedish massage reduced systolic blood pressure more than Court-Type traditional massage after three sessions. At week 7, Swedish massage significantly reduced systolic blood pressure more than Court-Type traditional massage (p<0.05), but both methods showed no significant difference in reducing diastolic blood pressure and pulse rate. Additionally, at week 7, Court-Type traditional massage reduced stress more than Swedish massage, while Swedish massage reduced pain more than Court-Type traditional massage. Health behavior did not differ between the two groups throughout the study and had no impact on blood pressure changes. The results suggest that both massage methods effectively reduce blood pressure and can be used interchangeably based on the convenience of the provider and receiver and the cost of service. การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาเปรียบเทียบผลทางคลินิกของการนวดไทยแบบราชสํานัก กับการนวดแบบสวีดิชในผู้ที่มีภาวะความดันโลหิตสูง เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ (1) เครื่องมือที่ ใช้ในการทดลอง คือ การนวดไทยแบบราชสํานักและการนวดแบบสวีดิช (2) เครื่องมือเก็บรวบรวม ข้อมูล คือแบบสอบถามข้อมูลทั่วไป ข้อมูลเกี่ยวกับประวัติการเจ็บป่วย แบบบันทึกค่าความดันโลหิต และค่าชีพจร แบบประเมินพฤติกรรมสุขภาพ ตาม 3อ. 2ส. แบบประเมินความเครียด (ST- 5) และ แบบประเมินความปวด Numerical rating scale (NRS) วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติเชิงพรรณนา สถิติเชิงวิเคราะห์แบบวัดซ้ําสองทาง (Two-way repeated measures ANOVA) เปรียบเทียบ ระหว่างกลุ่มด้วย Independent-samples t-test หรือ Mann-Whitney u test และเปรียบเทียบ ภายในกลุ่มด้วย Paired-samples t test หรือ Wilcoxon signed rank test การศึกษานี้ เป็นการวิจัยเชิงทดลองทางคลินิกแบบสุ่มและมีกลุ่มควบคุม ได้ศึกษาในกลุ่ม ตัวอย่าง จํานวน 64 ราย โดยการสุ่มกลุ่มตัวอย่างแบบง่าย (Simple random sampling) แบ่งเป็น 2 กลุ่ม ๆ ละ 32 ราย กลุ่มตัวอย่างได้รับการนวดไทยแบบราชสํานักหรือนวดแบบสวีดิช ครั้งละ 30 นาที สัปดาห์ละ 1 ครั้ง ติดต่อกัน 4 สัปดาห์ วัดความดันโลหิตและชีพจรก่อนการนวดในสัปดาห์ที่ 0 (Day 0) เป็นข้อมูลพื้นฐาน (Baseline) เปรียบเทียบกับความดันโลหิตและชีพจรก่อนนวดในสัปดาห์ที่ 1 (Day 7), 2 (Day 14), 3 (Day 21) และติดตามความดันโลหิตและชีพจรโดยไม่ได้รับการนวดในสัปดาห์ที่ 4 (Day 28), 5 (Day 35), 6 (Day 42), และ 7 (Day 49) รวมทั้งทําการประเมินพฤติกรรมสุขภาพ ตาม 3อ. 2ส. ประเมินความเครียด (ST- 5) และประเมินความปวด Numerical rating scale (NRS) ในสัปดาห์ที่ 0 (Day 0), 3 (Day 21) และ 7 (Day 49) ผลการศึกษา พบว่า หลังจากนวดติดต่อกัน 4 ครั้ง ในสัปดาห์ที่ 0-3 และหลังจากหยุดนวด 3 สัปดาห์ ในสัปดาห์ที่ 4-6 การนวดไทยแบบราชสํานักและ การนวดแบบสวีดิช สามารถลดความดันโลหิต Systolic ความดันโลหิต Diastolic ชีพจร ความเครียดและความปวดได้ไม่แตกต่างกัน ซึ่งไม่สอดคล้องกับผลการศึกษานําร่อง (Pilot study) ที่พบว่าหลัง นวด 3 ครั้ง การนวดแบบสวีดิชสามารถลดความดันโลหิต Systolic ได้มากกว่าการนวดไทยแบบราชสํานัก และเมื่อหยุดนวด 4 สัปดาห์ หรือในสัปดาห์ที่ 7 พบว่า การนวดแบบสวีดิชสามารถลดความดันโลหิต Systolic ได้มากกว่าการนวดไทยแบบราชสํานักอย่างมีนัยสําคัญทางสถิติ (p<0.05) แต่ลดความดัน โลหิต Diastolic และชีพจรได้ไม่แตกต่างกัน นอกจากนี้ยังพบว่า ในสัปดาห์ที่ 7 กลุ่มนวดไทยแบบ ราชสํานักลดความเครียดได้มากกว่ากลุ่มนวดแบบสวีดิช และกลุ่มนวดแบบสวีดิชลดความปวดได้ มากกว่ากลุ่มนวดไทยแบบราชสํานัก และพบว่าพฤติกรรมสุขภาพไม่มีความแตกต่างกันระหว่างทั้ง สองกลุ่ม และไม่มีการเปลี่ยนแปลงตลอดการวิจัย พฤติกรรมสุขภาพจึงไม่มีผลต่อการเปลี่ยนแปลงค่า ความดันโลหิตของกลุ่มตัวอย่าง จากผลการทดลองแสดงให้เห็นว่าการนวดทั้งสองวิธีมีผลต่อการลด ความดันโลหิตไม่แตกต่างกัน จึงสามารถนํามาใช้ในการนวดเพื่อลดความดันโลหิตได้ทั้งสองวิธี ส่วน การเลือกวิธีการนวดสามารถเลือกได้ตามความสะดวกของผู้ให้บริการ ผู้รับบริการ และต้นทุนการ จัดบริการ