ความสัมพันธ์ระหว่างภาวะผู้นำการเปลี่ยนแปลงกับแรงจูงใจในการบริการสาธารณะ กรณีศึกษา สถานีตำรวจภูธรเมืองปัตตานี จังหวัดปัตตานี

Abstract

งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) วัดระดับภาวะผู้นาการเปลี่ยนแปลงและวัดระดับแรงจูงใจในการบริการสาธารณะ 2) หาความสัมพันธ์ระหว่างภาวะผู้นาการเปลี่ยนแปลงกับแรงจูงใจในการบริการสาธารณะ โดยกลุ่มตัวอย่าง คือ ข้าราชการตารวจภูธรเมืองปัตตานี จังหวัดปัตตานี จานวน 177 คน ที่ได้จากการสุ่มตัวอย่างแบบชั้น เครื่องมือที่ใช้เป็นแบบสอบถาม มาตรวัด 5 ระดับ สถิติที่ใช้คือ ค่าเฉลี่ย ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการวิเคราะห์ความสัมพันธ์สหสัมพันธ์เพียรสัน ผลการวิจัย พบว่า ข้าราชการตารวจภูธรเมืองปัตตานี จังหวัดปัตตานี มีแรงจูงใจในการบริการสาธารณะในระดับมาก และมีความคิดเห็นว่าผู้บังคับบัญชามีภาวะผู้นาการเปลี่ยนแปลงในระดับมาก นอกจากพบว่า ภาวะผู้นาการเปลี่ยนแปลงกับแรงจูงใจในการบริการสาธารณะ มีความสัมพันธ์เชิงบวกในระดับสูง โดยที่ภาวะผู้นาการเปลี่ยนแปลงมิติที่ 3 การมีอิทธิพลทางอุดมคติกับแรงจูงใจในการบริการสาธารณะมิติที่ 4 ความเสียสละ มีความสัมพันธ์กันในระดับสูง และภาวะผู้นาการเปลี่ยนแปลงมิติที่ 2 การกระตุ้นทางปัญญากับแรงจูงใจในการบริการสาธารณะมิติที่ 3 ความเห็นอกเห็นใจผู้อื่น มีความสัมพันธ์กันระดับปานกลางอย่างมีนัยสาคัญทางสถิติที่ระดับ.01 คำสำคัญ: แรงจูงใจในการบริการสาธารณะ, ภาวะผู้นำการเปลี่ยนแปลง, ข้าราชการตำรวจ